Adaptacja – jak ją przetrwać?

Adaptacja

ADAPTACJA DZIECKA DO PRZEDSZKOLA- RADY DLA RODZICÓW

 

   Adaptacja dziecka do przedszkola może być dla niego trudnym doświadczeniem. Obawa przed rozłąką i nieznanym mogą spowodować pojawienie się u dziecka różnych uczuć: lęku, zagubienia, strachu, złości, smutku. Trzeba jednak pamiętać, że takie odczucia są u dziecka jak najbardziej naturalne i należy dać maluchowi czas na przystosowanie się do nowej sytuacji.

 

   Ważne jest nastawienie rodziców, ich stosunek do samej placówki jak i wychowawców.

 

  1. Dużo rozmawiać z dzieckiem na temat pójścia do przedszkola. Tłumaczyć i cierpliwie odpowiadać na jego pytania. Należy pomóc zrozumieć maluchowi, dlaczego nie będzie już w domu z mamą i dlaczego będzie spędzał w przedszkolu określony czas.
  2. Nie straszyć dziecka przedszkolnym wychowawcą. Nie można wyrażać swoich obaw i wątpliwości przy dziecku, gdyż spowoduje to tylko spotęgowanie lęku przed nieznanym.
  3. W miarę możliwości w pierwszych tygodniach pobytu dziecka w przedszkolu odbierać je wcześniej, tak aby mogło stopniowo przyzwyczajać się do rozłąki. Następnie czas należy wydłużać tłumacząc dziecku, dlaczego tak się dzieje.
  4. Ważnym zadaniem dla rodziców jest nauczenie dziecka jak największej samodzielności: załatwianie potrzeb fizjologicznych, spożywanie posiłków, rozbieranie się i ubieranie.
  5. Bardzo ważny jest moment porannego pożegnania. Powinno ono być krótkie i stanowcze.

 

W pierwszych tygodniach pobytu dziecka w przedszkolu na pewno będzie pojawiał się płacz przy pożegnaniu, ale wydłużanie momentu rozstania tylko pogarsza sprawę. Jest to sytuacja trudna i dla malucha, i dla rodzica, jednak wymaga zachowania zimnej krwi.

 

  1. Bardzo ważne jest składanie dziecku obietnic możliwych do spełnienia. Słowo rodzica musi być czymś w 100 % pewnym. Nie obiecujemy, że przyjdziemy po dziecko po obiedzie, jeśli wiemy, że możemy odebrać je dopiero po podwieczorku.
  2. Idąc do przedszkola, dziecko staje się członkiem nowej grupy rówieśniczej. Warto zadbać o wcześniejsze częste spotkania malucha z innymi dziećmi np., na podwórku, u znajomych, placu zabaw, podczas których będzie mogło ćwiczyć umiejętności społeczne takie jak: dzielenie się, współdziałania, asertywności. Wtedy łatwiej mu będzie odnaleźć się w nowej grupie przedszkolnej i zaakceptować zasady w niej panujące, nie będzie to dla niego całkiem nowa sytuacja.

 

   Należy pamiętać, że proces adaptacji jest u każdego dziecka sprawą indywidualną. Może zdarzyć się tak, iż mimo podejmowanych przez przedszkole i rodziców działań dziecko bardzo ciężko przejdzie przez ten trudny okres. Nie należy wówczas nikogo obwiniać, trzeba po prostu zaakceptować taki stan rzeczy i dalej pomagać dziecku, nie poddawać się. Po jakimś czasie(krótszym lub dłuższym) dziecko na pewno przyzwyczai się do nowego środowiska.

 

Dziecko nadaje się do przedszkola, bo opanowało ponad 10  wymienionych umiejętności:

- mówi tak, że obcy może go zrozumieć,

- potrafi zapytać i o coś poprosić,

- umie się ubrać i rozebrać tj. buty, bluzę bez guzików, spodnie na gumce, piżamę,

- potrafi samo umyć ręce i buzię,

- umie pić z kubeczka,

- samodzielnie spożywa potrawy,

- mówi, kiedy czegoś nie lubi, gdy coś mu nie smakuje,

- zjada skórki razem z kanapką,

- samodzielnie się załatwia,

- nie używa pampersów,

- umie bawić się w towarzystwie innego dziecka, nie zabiera zabawek, nie bije, nie gryzie, nie szczypie,

- rozumie i wykonuje proste polecenia,

- wie, co to kredki, próbuje rysować,

- potrafi chodzić po schodach, nie spada z huśtawek, wspina się na drabinkę


http://www.google.com/search?q=dzieci+w+przedszkolu&source=lnms&tbm=isch&sa=X&ved=2ahUKEwiD9qOy2KvrAhVEmYsKHYlbBBoQ_AUoAXoECAwQAw&biw=1920&bih=969#imgrc=6tZdKYGYFk4hKM&imgdii=A2W9ns8p4_WTJM

Co do przedszkola?

- Ubieramy dziecko na cebulkę, by można było coś zdjąć lub założyć w razie potrzeby

- Luźne spodnie lub spódnice na gumce, bluza dresowa lub lekki sweterek, kapcie najlepiej na rzepy, kurtka na zamek- liczy się wygoda niż elegancja

- Ubranie dziecka ma być takie, które „ może” się pobrudzić np. przy malowaniu farbami

- Ubrania z rozciągliwymi dekoltami, majtki, spodnie, koszulka na zmianę, gdyby dziecku zdarzyła się wpadka

- Duża paczka chusteczek

- Podpisana piżama i poduszka

 

Autor: b/d
Data wytworzenia informacji: b/d
Opublikował: PP2
e-mail: pp2@grodkow.pl
Data publikacji: 2020-09-05 12:53:00
Data ostatniej aktualizacji: 2020-09-05 12:53Aktualizacja dokonana przez:

Jak pomóc dziecku podczas pierwszych dni w przedszkolu?

Jak pomóc dziecku podczas pierwszych dni w przedszkolu?

 Opracowała: Izabela Czaja-Antoszek – psycholog dziecięcy, pedagog, arteterapeuta, animator dramy i technik teatralnych

 

Przedszkole gwarantuje maluchom kontakty społeczne, daje możliwość zdobywania lub doszkalania różnych umiejętności dzięki nauce od starszych kolegów, wspiera ich niezależność i samodzielność. Dziecko spędza w placówce kilka lat, dlatego ważne jest, aby czuło się w niej swobodnie i bezpiecznie. Często pierwsze dni w przedszkolu to trudny czas zarówno dla dzieci, jak i rodziców.  Pracownicy przedszkola mogą im pomóc, w ofercie placówki mogą pojawić się warsztaty dla rodziców lub rodziców i dzieci, które ułatwią adaptację w przedszkolu.

 

Zanim dziecko pójdzie do przedszkola

Rodzice zazwyczaj mają wiele wątpliwości dotyczących przedszkola oraz tego, jak ich pociecha się w nim odnajdzie. Dlatego warto wyposażyć ich w niezbędną wiedzę, organizując warsztaty, podczas których będą mogli zadać specjalistom nurtujące ich pytania.

Ważne, aby rodzice od początku wspierali samodzielność dziecka na różnych płaszczyznach, np. samodzielne jedzenie czy ubieranie się, informowanie innych o swoich potrzebach. Bardziej samodzielne dzieci zwykle przeżywają mniej lęków, bo są mniej zależne od innych oraz widzą, że radzą sobie w sytuacjach, w których inne dzieci muszą prosić o pomoc. Samodzielność daje im poczucie bezpieczeństwa.

Jeśli rodzice posiadają w albumach zdjęcia z czasów, gdy sami uczęszczali do przedszkola, warto, by pokazali je swoim dzieciom. Dla maluchów z pewnością będzie to wspaniała zabawa. Może usłyszą od mamy lub taty jakąś przedszkolną historię? Może opowiedzą o swoim ulubionym elemencie dnia lub ukochanej zabawce, którą rodzic poznał w przedszkolu? Jeśli mama chodziła do przedszkola i bardzo jej się tam podobało, to istnieje duża szansa, że i dziecko zechce to miejsce odwiedzić.

 

Maluchy idące do przedszkola bardzo szybko uczą się nowych piosenek i wierszyków, co można wykorzystać. Jeśli usłyszą w przedszkolu piosenkę, którą wcześniej śpiewał im rodzic lub którą sami potrafią zaśpiewać, z pewnością poczują się swobodniej.

 

Warto zachęcać rodziców do tego, by od czasu do czasu zostawiali pociechy pod opieką innych osób. Zabawa z inną osobą pod nieobecność mamy czy taty przyzwyczaja dziecko do tego, że jest to naturalne, nie wiąże się z przykrymi dla niego konsekwencjami, że rodzic zawsze wraca, a inna osoba jest równie dobrym kompanem do zabawy.

 

Kluby malucha często w swojej ofercie mają tzw. zajęcia adaptacyjne, skierowane do dzieci w wieku dwóch–trzech lat, których celem jest oswojenie dziecka z nowym miejscem, spotykaniem się i zabawą z innymi dziećmi bez obecności opiekuna, a także zapoznanie dziecka z zasadami panującymi w przedszkolu i z rytmem dnia. W wymiarze dwóch lub trzech godzin dziennie bądź tygodniowo dzieci mają szansę przekonać się, jakie zalety ma przychodzenie do przedszkola, co może ich w nim spotkać, czego mogą się spodziewać. Uczą się zasad współpracy w grupie i z opiekunem. Tego typu zajęcia są dobrym pomysłem, jeśli rodzic obawia się, jak jego pociecha zareaguje na pomysł codziennego przebywania w przedszkolu.

 

Na rynku wydawniczym znajdziemy również sporo ciekawych książek dotyczących uczuć przeżywanych przez dzieci, które pierwszy raz mają pójść do przedszkola. Rodzice powinni czytać je dzieciom, oswajać je ze słownictwem używanym w przedszkolu, np. szatnia, leżakowanie, wspólny posiłek, odpoczynek itd. Trzeba zwrócić uwagę na to, aby czytane dzieciom książeczki traktowały dziecięce problemy poważnie oraz nie sugerowały, że negatywne emocje związane z przedszkolem są czymś złym i nie należy ich okazywać lub że nie należy tęsknić i płakać za rodzicem. Oto przykłady dobrej literatury poruszającej tę tematykę:

 

 

Jak pomóc dziecku podczas pierwszych dni w przedszkolu?

 

Powyższe wskazówki sprawdzą się także wtedy, gdy maluch chodzi już do przedszkola, ale np. miał przerwę w uczęszczaniu na zajęcia lub nadal niechętnie przekracza próg placówki. Kiedy dziecko zna już trochę przedszkole, można mu zaproponować dodatkowe „pomoce”.

 

 

Rodzice wspólnie z dzieckiem przygotowują mapę przedszkola z zaznaczeniem ważniejszych miejsc, takich jak toaleta, plac zabaw, kuchnia. Na mapie powinny znaleźć się także osoby, z którymi dziecko na co dzień ma kontakt. Warto podczas tworzenia mapy rozmawiać z maluchem, przypomnieć mu, do kogo może się zgłosić i z jakim problemem. Taka mapa pozwoli mu poczuć się bezpiecznie i znaleźć odpowiednie miejsce bądź osobę, gdy będzie potrzebował pomocy.

 

 

Jeśli dziecko ma ulubioną pluszową maskotkę, może zrobić z niej swego rodzaju pamiątkę. Dobrym pomysłem będzie wykonanie z paska wyciętego z kartonu kołnierza dla maskotki, na którym przyklejona zostanie fotografia przypominająca maluchowi o jego rodzinie. Przytulanka może pomóc w przygotowaniu do rozłąki. Kiedy np. rodzic przygotowuje dziecko do przedszkola, może poprosić je, aby się upewniło, czy jego przytulanka jest już gotowa. Dodatkową opcją jest przygotowanie różnych potrzebnych maskotce rzeczy, takich jak mała kołderka czy pudełko na drugie śniadanie. Ten pomysł sprawdzi się jednak tylko w przedszkolu, w którym dozwolone jest przynoszenie własnych zabawek.

 

 

W prosty, pełen miłości sposób rodzice mogą pokazać dziecku, jak bardzo jest ono dla nich ważne. Wystarczy wybrać jedną ulubioną fotografię i poprosić je, aby pomogło ją ozdobić. Najistotniejszym elementem jest pokazanie dziecku, że gdy rodzic wychodzi do pracy albo wyjeżdża w podróż służbową, oprawione zdjęcie jedzie z nim i zawsze przypomina mu, jak bardzo kocha swoje dziecko, nawet gdy jest daleko.

 

Nawet jeśli rodzice dołożyli wszelkich starań, żeby pierwsze dni pobytu dziecka w placówce były dla niego jak najmniej stresujące, może się okazać, że dla dziecka rozłąka będzie bardzo trudna. Dla rodzica widok wystraszonego czy płaczącego dziecka także może być trudny do zniesienia. Jak zatem powinni zachowywać się rodzice, aby wspomóc swoje pociechy w okresie adaptacyjnym?

 

Warto pamiętać, że decyzja o posłaniu dziecka do placówki była zapewne dobrze przemyślana. Postawa rodziców nie powinna zatem wyrażać wahania, dziecko szybko to bowiem wyczuje. Należy być stanowczym i konsekwentnym.

 

Z pewnością czasami trudno zachować zimną krew, trzeba jednak starać się nie przenosić negatywnych emocji na dziecko, aby nie traciło ono poczucia bezpieczeństwa. Czasami rozłąka jest trudniejsza dla samych rodziców niż dla ich dzieci. Jeśli rodzice czują, że nie są przekonani, czy posłać malca do przedszkola lub rozstanie jest dla nich zbyt przykre, to dobrze, aby porozmawiali o swoich wątpliwościach z pracownikiem placówki, poprosili kogoś o pomoc przy odprowadzaniu dziecka. Jeśli dziecko łatwiej rozstaje się np. z tatą i jest to możliwe, aby w początkowym okresie to on odprowadzał je do przedszkola, warto skorzystać z takiego rozwiązania.

 

Jeszcze innym sposobem, dzięki któremu dziecko czuje się bezpiecznie w placówce, jest wyrażanie przy nim zaufania do przedszkola i do pań opiekujących się dziećmi. Rodzice powinni budować w maluchu pozytywny obraz przedszkola, nie używać go jako argumentu kary i nie straszyć nim (np. „Jak będziesz niegrzeczny, odwiozę cię do przedszkola”). Jeśli dziecko zaobserwuje, że mama lub tata są mili dla przedszkolanek, uśmiechają się do nich, zagadują – również przeniesie na nie swoją sympatię i poczucie, że jest bezpieczne w ich rękach.

 

Ważne jest także zadbanie o atmosferę każdego dnia rano, aby nie pojawiał się niepotrzebny pośpiech podczas przygotowywania się do wyjścia z domu. Stres i niepokój na pewno udzielą się bowiem dziecku.

 

Samo pożegnanie w placówce powinno być krótkie i serdeczne. Uśmiech i spokój rodzica spowodują, że dziecko poczuje się raźniej. Nawet jeśli malec rozpacza, należy przekazać go w ręce opiekunki. Dziecko instynktownie szuka ciepła i bliskości, więc przytuli się do „cioci” i uspokoi. Im szybciej rodzic wyjdzie, tym szybciej malec rozpocznie swój dzień. Dziecko wraz z rodzicem mogą wymyślić wspólny rytuał pożegnania, np. „piąteczka” i całus. Rytuały pozwalają malcowi czuć się bezpiecznie, dlatego warto je kultywować. Dobrze jest, gdy rodzic przed wyjściem poinformuje dziecko, kiedy wróci – powinna to być konkretna informacja na zasadzie „przyjdę po ciebie po obiedzie”, ponieważ stwierdzenie „będę za kilka godzin” nie mówi nic malcowi, który nie rozumie upływu czasu.

 

Po dniu pełnym wrażeń trzeba zapewnić maluchowi spokój, czułość i bliskość. Niech czas po przedszkolu będzie czasem spędzonym w domu, za którym dziecko z pewnością się stęskniło. Jeśli nie ma takiej potrzeby, lepiej odpuścić sobie zakupy czy załatwienie innych spraw. Czas w domu to także czas na rozmowę – może maluch chce powiedzieć rodzicowi o czymś ważnym albo podzielić się swoim nowym osiągnięciem lub uczuciami?

 

Warto zachęcić rodziców, aby dzielili się swoimi spostrzeżeniami dotyczącymi dziecka i zapewnić ich, że pracownicy placówki zawsze chętnie z nimi porozmawiają. Uprzedźmy jednak, aby nigdy nie rozmawiali o dziecku w jego obecności.

 

Autor: b/d
Data wytworzenia informacji: b/d
Opublikował: PP2
e-mail: pp2@grodkow.pl
Data publikacji: 2019-08-26 22:01:00
Data ostatniej aktualizacji: 2019-08-26 22:02Aktualizacja dokonana przez:

Wskazówki dla rodzica

Wskazówki dla rodzica

 

 

Autor: b/d
Data wytworzenia informacji: b/d
Opublikował: PP2
e-mail: pp2@grodkow.pl
Data publikacji: 2019-08-26 22:13:00
Data ostatniej aktualizacji: 2019-08-26 22:14Aktualizacja dokonana przez:

Adaptacja dziecka w grupie przedszkolnej – rady dla rodziców

Adaptacja dziecka w grupie przedszkolnej – rady dla rodziców

  

  1. Adaptacja dziecka do przedszkola może być dla niego trudnym doświadczeniem. Dotychczas przebywało pod opieką rodziców, teraz znalazło się wśród obcych osób, w dużej grupie rówieśników. Obawa przed rozłąką i nieznanym mogą spowodować pojawienie się u niego różnych uczuć: lęku, zagubienia, strachu, złości, smutku. Trzeba pamiętać, że takie odczucia są u dziecka jak najbardziej naturalne, i należy dać maluchowi czas na przystosowanie się do nowej sytuacji.
  2. Ważne jest nastawienie rodziców do pójścia dziecka do przedszkola, ich stosunek do samej placówki (zwłaszcza jeśli dotyczy to zmiany na inną) i wychowawców. Jeśli będzie on pozytywny, wówczas dziecko poczuje się bezpieczniej, będzie wiedziało, że rodzice akceptują przedszkole, i jemu też wyda się ono miejscem bardziej przyjaznym niż w przypadku, gdy rodzice okazują negatywne odczucia wobec placówki i kadry nauczycielskiej.
  3. Przygotowując dziecko do pójścia do przedszkola, rodzice powinni starać się wcześniej zmniejszyć zależność emocjonalną między sobą a maluchem, np. częściej i na dłużej zostawiać pociechę pod opieką innych osób (babci, dziadka, wujka czy cioci).
  4. Należy szanować uczucia dziecka, zwłaszcza jeśli nastąpiła zmiana przedszkola. Maluch może mieć trudności z zaakceptowaniem tej zmiany, trzeba dać mu czas na oswojenie się z nową sytuacją, wspierać go. Warto dużo z nim rozmawiać i wyjaśnić powody zmiany placówki.
  5. Jeżeli to możliwe, dobrze jest posłać dziecko do nowego przedszkola lub przenieść do innej placówki od początku roku szkolnego. Istnieje wtedy szansa, że w grupie znajdą się też inne nowe przedszkolaki i maluch nie będzie czuł się wyobcowany.
  6. Jeżeli rodzice postanowili przenieść dziecko do innej placówki, to muszą być konsekwentni w podjętej decyzji. Nie wolno obiecywać maluchowi, że jeśli mu się nie spodoba, to wróci do dawnego przedszkola. Podjęta decyzja powinna być ostateczna, by dziecko miało jasność sytuacji.
  7. Ważnym zadaniem dla rodziców jest nauczenie pociechy jak największej samodzielności, m.in. w załatwianiu potrzeb fizjologicznych, spożywaniu posiłków, rozbieraniu się i ubieraniu. Dziecko nie jest wtedy skazane na ciągłe proszenie o pomoc nauczyciela, czuje, że samo dużo potrafi, co wzmacnia jego poczucie sprawstwa i bezpieczeństwa. Warto okazywać radość z każdego przejawu samodzielności u malucha i chwalić go za to.
  8. Dobrze jest wcześniej przyzwyczajać pociechę do kontaktów z innymi dziećmi, zwłaszcza z grupami dziecięcymi. Można np. uczęszczać do klubu malucha na zajęcia przedprzedszkolne albo odwiedzać place zabaw. Dziecko ma wówczas okazję pobyć w większej grupie rówieśniczej, uczyć się współdziałania, doświadczyć wspólnych zabaw, czekania na swoją kolej itp.
  9. Można też wcześniej przyzwyczajać dziecko do rytmu dnia przedszkolnego, np. planując posiłki czy drzemkę w domu w tych samych godzinach co w przedszkolu.
  10. Pomocne okażą się książeczki dla dzieci o tematyce związanej z pójściem do przedszkola lub bajki terapeutyczne, jeżeli malucha czeka zmiana placówki – warto czytać je dziecku wcześniej. Rodzice mogą też opowiadać, jak to było, gdy sami uczęszczali do przedszkola, i zachęcać malucha do zadawania pytań, wyrażania swoich uczuć czy wątpliwości związanych z nową sytuacją. Trzeba go zapewniać, że z każdym problemem może się zwrócić do rodziców, którzy rozumieją jego emocje. Nie wolno krytykować dziecka za to, że odczuwa lęk przed przedszkolem, należy okazywać wsparcie i wyrozumiałość.
  11. Rodzice muszą być konsekwentni w słowach i czynach, nie mogą zmieniać zdania. Powinni wspierać dziecko w jego działaniach, zwłaszcza samoobsługowych, stawiać wymagania, zachęcać do kontynuowania rozpoczętej czynności i chwalić za wysiłek.
  12. Nigdy nie wolno wychodzić z placówki bez pożegnania ani uciekać ukradkiem. Dziecko musi widzieć, że rodzic wychodzi, i wiedzieć, o której po nie wróci.
  13. Należy żegnać się z dzieckiem w szatni krótko, bez przeciągania, gdyż maluchowi jest wtedy trudniej się rozstać.
  14. Jeśli jedno z rodziców bardziej przeżywa rozstanie z dzieckiem, wówczas na początku do przedszkola może je odprowadzać drugi z opiekunów.
  15. Nie należy ulegać dziecku, gdy płaczem lub krzykiem chce wymusić na nas powrót do domu. Jeśli rodzic raz ustąpi, maluch będzie próbował ponownie wykorzystać sprawdzone metody.
  16. Nie wolno okazywać dziecku swojego zdenerwowania, lęku czy smutku. Trzeba pokazać maluchowi radość z faktu, że idzie do przedszkola, pożegnać go i powitać z uśmiechem.
  17. Jeśli dziecku będzie raźniej, może zabrać z domu ulubioną przytulankę – maskotkę, kocyk, poduszkę, coś, z czym jest emocjonalnie związane. Będzie się czuło bezpieczniej, mając przy sobie ulubioną rzecz z domu.
  18. Rodzice powinni zarezerwować więcej czasu na odprowadzenie dziecka do przedszkola, aby nie robić tego w pośpiechu, by maluchowi nie udzieliło się ich zdenerwowanie.
  19. Należy dotrzymywać słowa, zwłaszcza dotyczącego pory odebrania malucha z placówki. Rodzice powinni punktualnie zjawić się w przedszkolu, dziecko na nich czeka. Niedotrzymanie słowa może osłabić jego zaufanie do opiekunów.
  20. Dobrze, jeśli dziecko może regularnie uczęszczać do przedszkola (jeśli nie choruje). Jest to ważne ze względu na realizowany program dydaktyczny oraz zachowanie ciągłości kontaktów z rówieśnikami i nauczycielem. Długie nieobecności powodują trudności z przyswajaniem wiedzy, poza tym maluch musi na nowo odbudowywać kontakty koleżeńskie.
    1. Nie należy zmuszać dziecka do opowiadania, jak minął mu dzień w przedszkolu, zwłaszcza zaraz po wyjściu z placówki. Maluch może potrzebować czasu, by samemu zacząć opowiadać o nowym miejscu.
    2. Ważne, by rodzice brali udział w uroczystościach przedszkolnych. Dzięki temu dziecko wie, że przedszkole to miejsce ważne zarówno dla niego, jak i jego rodziców.
    3. Trzeba pamiętać o uczestniczeniu w zebraniach, ponieważ dotyczą one ważnych kwestii z zakresu funkcjonowania dziecka oraz grupy przedszkolnej.
    4. Jeżeli rodzice zauważą, że ich dziecko przeżywa trudności, jest smutne lub agresywne, powinni porozmawiać z nauczycielem. Wspólnie łatwiej rozwiązać problemy wychowawcze, pomóc maluchowi w kłopotliwych sytuacjach.
    5. Warto uczęszczać na „drzwi otwarte” i zajęcia adaptacyjne w placówce. Jeśli dziecko dołącza do grupy przedszkolnej w ciągu roku szkolnego, dobrze jest wcześniej zaznajomić je z nowym miejscem. Dyrekcja organizuje uroczystości, na które mogą przyjść rodzice z dzieckiem, można odwiedzić przedszkolny plac zabaw w czasie, gdy przebywają na nim dzieci – to wszystko ma pomóc maluchowi poznać nowe miejsce, nowych nauczycieli, nowe dzieci, oswoić się z nową sytuacją, dać poczucie bezpieczeństwa.
    6. Nie należy podejmować pochopnej decyzji o wypisaniu dziecka z przedszkola, jeśli adaptacja przedłuża się i występują trudności. Warto najpierw skontaktować się z nauczycielem i dyrekcją w celu wyjaśnienia problemu oraz podjęcia wspólnych prób pomocy dziecku.
Autor: b/d
Data wytworzenia informacji: b/d
Opublikował: PP2
e-mail: pp2@grodkow.pl
Data publikacji: 2019-08-26 22:14:00
Data ostatniej aktualizacji: 2019-08-26 22:15Aktualizacja dokonana przez:

Jak rodzice mogą pomóc swojemu dziecku?

Jak rodzice mogą pomóc swojemu dziecku?

Należy pamiętać, że proces adaptacji jest u każdego dziecka sprawą indywidualną. Może zdarzyć się tak, iż pomimo podejmowania różnych działań ze strony przedszkola i rodziców dziecko bardzo ciężko przechodzi ten trudny okres. Nie należy wówczas nikogo obwiniać, trzeba po prostu zaakceptować taki stan rzeczy i dalej pomagać dziecku, nie poddawać się. Po jakimś czasie (krótszym lub dłuższym) maluch na pewno przyzwyczai się do nowego środowiska.

Autor: b/d
Data wytworzenia informacji: b/d
Opublikował: PP2
e-mail: pp2@grodkow.pl
Data publikacji: 2019-08-26 22:11:00
Data ostatniej aktualizacji: 2019-08-26 22:12Aktualizacja dokonana przez: